Müəllif: Yeşua
Adi bir yay günü idi. Həftə içi bir gün idi. Restoranda işləyirdim. Müştəri olmadığından müdir restoranı iki saat tez bağlamışdı. Havanın temperaturu təxminən 25 dərəcə olsa da, dolu avtobusun içi boğucu idi. Arxa tərəfə keçib pəncərəni bir az açmaq istəyirdim. Avtobus silkələnəndə adamların arasındakı dar boşluğa düşdüm və küncdə dayanan gənc oğlana çox yaxınlaşdım.
Avtobusdakı sıxlıq və yolun kələ-kötür olması səbəbindən hərəkət etdikcə istəmədən bir-birimizə sürtünürdük. Oğlan da pəncərəni açmaq istədiyimi görüb ona tərəf uzandı, köynəyi bir az qalxdı və mənə mənalı şəkildə gülümsədi. Sanki bu yaxınlıq onun da xoşuna gəlirdi.
Sonrakı dəqiqələrdə aramızdakı gərginlik getdikcə artdı. Mən onun davranışından bunun qarşılıqlı olduğunu hiss etməyə başladım. O isə məndən heç uzaqlaşmadı. Əksinə, yaxınlığımızı davam etdirirdi. Nəfəs alış-verişimiz dəyişmişdi, ikimiz də həyəcanlanmışdıq.
Bir müddət sonra ehtiyatla əlimi onun köynəyinin altına salıb belinə toxundum. O buna etiraz etmədi. Əksinə, mənə daha da sıxıldı. Həmin an hiss etdiyim həyəcanı sözlə ifadə etmək çətindir. Sanki ətrafımızdakı avtobus, insanlar, səs-küy bir anlıq yox olmuşdu.
Avtobus bir neçə dəfə dayandı. İnsanlar minib-düşürdü, amma ikimiz də bir-birimizdən uzaqlaşmırdıq. Hər dayanacaqdan sonra aramızdakı yaxınlıq daha da artırdı. Onsuz da dolu olan avtobusa hər dayanacaqda yeni adamlar minirdi və hamı bir-birinə daha da sıxlaşırdı.
Nəhayət, ona pıçıldadım:
— Növbəti dayanacaqda düşək?
O, çəkinmədən başını çiynimə söykədi və sakitcə nəfəs aldı.
Yolumuza davam etdik. Bir-birimizə toxunur, qucaqlaşır və gizlicə yaxınlığımızı davam etdirirdik. Ətrafımızda bu qədər insan olmasına baxmayaraq, sanki ikimizdən başqa heç kim yox idi.
Bir müddət sonra aramızdakı yaxınlıq daha intim mərhələyə keçdi. Mən ereksiya olmuş penisimi dikəldib, başı yuxarı, göbəyə qədər diklətdim. İkimiz də bir-birimizə həzz verməyə çalışırdıq. Mən onun reaksiyalarından nə hiss etdiyini anlayırdım, o da mənim reaksiyalarımı hiss edirdi. Boyumuz eyni olduğundan, ayaqüstə bir-birimizə yaxın dayanmağımız və onun arxasını mənə söykəməsi ilə hər şey daha da həyəcanlı olurdu.
Nəhayət, o həzzə çatdı. Bir neçə saniyə ərzində bütün bədəni gərildi, sonra isə sanki boşaldı. Mən də onun məndə yaratdığı həyəcanı hiss edirdim.
Bir az sonra o mənə tərəf çevrildi. Baxışdıq və bu dəfə mənim də növbəmin çatdığını ikimiz də başa düşdük. O mənə yaxınlaşdı və əli ilə xayalarıma mənə toxunaraq məni də boşalma həzzinə çatdırdı.
Sonra ikimiz də bir müddət sakit dayandıq. Heç nə demirdik. Sadəcə nəfəsimizi düzəltməyə çalışırdıq. Mən də tez-tez şalvarıma baxıb yaranan izlərin bilinməməsinə çalışırdım.
Avtobus son dayanacağa çatana qədər demək olar ki, tərpənmədən getdik. Arabir yolun kələ-kötür yerlərində bir-birimizə toxunanda yenə həmin qəribə həyəcanı hiss edirdik.
Sərnişinlərin hamısının düşməsini gözləyərkən telefon nömrələrimizi dəyişdik və nəhayət, bir-birimizin adını öyrəndik.
Həmin gəncin adı Murad idi.
Murad elə həmin axşam mənə yazdı…
