Müəllif: Yeşua
Qar, yenə də bu qar. .Fevralın ortası idi, amma qar elə yağır ki, sanki qış təzə başlayıb.Hərbi hissəmizin ətrafında səpələnmiş təpə və dərələr hamısı eyniləşmişdir. Ətraf bəyaz xalçaya bürünmüşdü. Dağlardan əsən küləklər qar dənələrini göydən yerə elə çırpırdı ki, palçıqdan qurduğumuz kazarmalar, postlar, məntəqələr ağırlığa dözməyib amansızcasına yerlə bir olurdu, əvəzində biz bunun əziyyətini çəkirik – çovğunla boğuşurduq.
Rabitəçi olduğum üçün komandirimiz məni hərbi hissədən bir kilometr uzağlıqda yerləşən qəbul məntəqəsinə yolladı, hərbi hissəyə zərər verən qar- a görə, yuxarıdan yoxlama komissiyası gələcəkdir. Onlar hərbi hissəyə çatmamışdan öncə rabitə ilə komandirimizə xəbər göndərməliydim. Bir saat yeni təyin olunmuş post-umda durduqdan sonra, kəşfiyyat tağımından bir əsgər də gəldi. Müşahidəçi idi, əlindəki binokl ilə uzaqdan yaxınlaşan maşınları görüb mənə bildirməli idi… 4 saat izlədik, heç kim yox idi. Heç bir rahatlıq da yox idi. Bu saat aralığında əsgər Əliyevlə heç bir söhbət, danışıq, dialoga girmədik Ac və yuxusuz olduğum üçün, yuxum gəlirdi. Birdən
– Fikir ver, ikinci minilliyin sonudur, amma əlindəki antenli rabitədən və mənim binoklmdan başqa yaxşı bir şey hələ də tapa bilməyiblər!
– Düzdür, bu gün səhərdən bir az həyəcanlı idim. Çünki ətrafda bizə kömək üçün göndərilmiş, komissiya hələ də gəlib çıxmayıb. Axşama qədər, gec saatlara kimi, bənd boyunca bu bitib-tükənməyən qar yağa-yağa onları gözləməklə məşğul oluruq.
Axşam saat doqquza yaxın idi.Bizimlə nə hərbi hissədən əlaqayə keçən oldu, nə də ki gələn komissiyadan xəbər çıxdı. Birdən qaranlığın ortasından fənər işiğı gördük. Silahlarımızı atəş rejiminə keçirib. “Dur kimdir gələn” əmri verdik. Bəxtimizdən uzaqdan bir zabit səsi gəldi. “Əsgər silahı aşağı sal, sizinlə danışan kapitan Verdiyevdir!” Qaranlığa baxmayaraq, Əliyevin gözlərinin işıldamasını gördüm. – Komandir! Axır ki gəlib çıxdız. Biz on saatdı burdayıq, hərbi hissəyə gedirsinizsə ordakilara bizi əvəz etmək üçün əsgər göndərməklərini əmr verin, xahiş edirəm.
– 10 saat? bunların başı xarabdır? bu havada əsgəri on saat saxlayarlar heç burda? Mənə baxaraq: – Sən əsgər, özüvü təqdim et!
Rabitəçi teleqrafçı əsgər Məmmədəliyev!
-Yaxın gəl görüm kimsən sən?
Komandirə yaxınlaşdım, fənəri üzümə tutdu, soyuqdan dodaqlarımın mavi rəngdə olduğunu görəndə şoka düşdü, – Bləd bunlar sizi ölümə göndəriblər? Gəlin mənimlə!
Əliyevlə mən komandirin arxası ilə ördək balası kimi düşdük. Bir kilometri qarlı təpələri aşaraq hərbi hissəyə daxil olduq. Kapitan Verdiyev gərarqəha girdi, bizi içəri çağıraraq gərargah komandirinə göstərdi.
– Cənab polkovnik-leytenant, bu əsgərləri on saatdı postda dəyişən yoxdur, bunların düşdüyü vəziyyətə baxın!
Polkovnik-leytenant ayağa qalxıb bizə yaxınlaşdı, mənim qaralmış dodaqlarıma, Əliyevin isə göyərmiş qulaqlarına baxaraq.
-Cənab kapitan! Bu əsgərləri sənə tapşırıram, yemək, isti su, isti ədyal nə lazımdırsa təmin edin. Hə bir də Baş leytenant Əlizadə məzuniyyətdən hələ qayıtmayıb, onun otağıda mazut peçi yandır orda qalsınlar.
Əliyevin gözləri yenidən işıldadı və altdan-altdan mənə baxıb gülümsədi. Komandir bizi otağa apardı, növbətçini çağırdı, iki təmiz ədyal, isti çay gətirməyini əmr verdi. Özü isə otağına qayıdıb, şokolad və paketə bürülmüş sirab şüşəsi gətirdi. Otağda oturub Əliyevlə bir birimizə baxırdıq. birdən qapı açıldı, kapitan Verdiyev içəri daxil oldu, biz yerimizdən qalxanda əli ilə çiynimə basıb yenidən oturmağımı işarələdi, əlini çiynimə vurduqdan sonra,
– bləd sizin üst başınız sudur, çıxardın formaları!
Ayağa qalxıb formaları çıxardıq, alt paltarında durub soyuqdan əsirdik. Kapitan mazut peçinə yaxınlaşıb, içinə mazut əlavə etdi, alışqanla yandırdı, oturacaqların üstünə formalarımızı sərdik və peçin önünə qoyduq.
– Səhərə qədər quruyar,
Birdən qapı döyüldü, növbətçi əsgər əlində ədyal və iki stəkan çay gətirmişdi. Stəkanları masanın üstünə buraxdı, ədyalları bizə uzatdı. ədyalları götürüb, körpə kimi büründük.
Kapitan Verdiyev alt paltarlamızı da çıxardıb oturacağdan asmağımıza əmr etdi. Əliyevlə bir birimizə baxaraq gülümsədik, alt paltarlarımızı çıxardıb verilən əmri əməl etdik. Kapitan şokoladdan iki tikə qırıb hərəmizə uzatdı. – tez için bitirin çayınızı!
Çay soyuq idi ona görə bir nəfəsə içib bitirdim, elə Əliyev də. Kapitan Verdiyev stəkanları qarşısına qoydu, gətirdiyi paketə bürülmüş sirab şüşəsini açıb, – zoğal arağıdır, bir ikisini içsəz səhərə turp kimi olacaqsız. -dedi.
Stəkanlara arağı süzüb içməyimizi əmr etdi. içdik, stəkanları masaya buraxdıq, içimdəki acılığı bitirmək üçün şokoladdan bir parça qopardım. Komandir stəkanları yenə qarşısına qoyub zoğal arağında süzdü, – Bunu da için.
içdik, yenidən şokoladdan dişlədim, əlavə ikisini də süzüb arağı bitirdi. Artıq yetərincə keflənmişdim, həm ac qarına içdiyimə görə, həm də bir ilə yaxındır araq içmədiyimə görə, başım hərlənirdi, dəxlisiz gülümsəyirdim, məndən fərqli olaraq Əliyev daha sərt görünürdü. Kapitan Verdiyev mənim gülümsəməyimi görüb:
– həə, matişkə olmusan uje, dodağıvın rəngi də qayıdıb, di davay, kravat balacadır, ona görə matrası atın yerə, peçin yanında yıxılın yatın, səhər gələcəm sizə baxmağa.
Sirab butulkasını götürüb ayağa qalxdı, biz də ayağa qalxıb matrası peçin yanına atdıq, Əliyev matrasın üstünə atıldı, mən isə matrası olmayan yatağın üstünə, Kapitan Verdiyev bunu görüb, – ay bala hara uzanmısan? ikiniz də matrasın üstünə, peçin yanına, həm də lütsüz bədəniviz indi arağdan qızışıb içinizdəki soyuğu çıxardacaq. Mən Əliyevə baxdım, Əliyev isə yerində uzanmağa davam edirdi. Komandir ayağı ilə Əliyevin götünə vuraraq, – tərpən də bləd, uşaq da uzansın.Əliyev matrasın kənarına keçdi. – sən də gəl bu kənarından uzan! yerimdən qalxdım, göstərilən yerə uzandım, – hə bax belə. əsgər yat! gözümüzü yumandan sonra, komandir neft ləmpəsini üfürərək söndürdü, qapıdan çıxıb uzaqlaşdı.
Otaq qaranlığa büründü, yalnız mazut peçin içindən damlayan səslər və qapısının arasından çıxan alov dilimləri otağa kiçik işıq saçırdı. Arağın təsirindən yuxuya getdim, lakin narahat yatdığım üçün tez-tez sağa sola çevrilirdim, hər çevriləndə isə demək olar ki oyanırdım.
– Priziv, priziv, yatmısan? Əliyevin səsi sikütu pozdu.
– Hə, nə olub ki?
– Heç, mən yatanmıram, arağın təsiri sanki indi oldu, keflənmişəm bir az, söhbət edək?
Yuxulu yuxulu ona tərəf çevrildim, – yaxşı edək. deyib dərindən əsnədim.
-əşşi yox ee, yada ki sən yat, əsnəyib edirsən.
– yox, danışaq, sadəcə yorğunluğdandır.
– yat brat, narahat olma.
-yaxşı onda.
Yerimdə eşələnib, ədyalı düzəltməyə calışdım.
– narahatdı hə belə yatmaq?
– hə çox,
– ağlımda bir fikir var, istəyirsən ədyalları üst üstə qoyub birləşdirək və ikimiz yan yana yatıb üstümüzə sərək? eləcə artıq qatları yer tutmayacaq.
– hə, yaxşı fikirdi, gəl edək.
Əliyev ayağa qalxdı, ədyalını yatağın üstünə qoyub mənimkini götürəndə, alov dilimi yenidən peçin arasından çıxdı, onun arıq, tüksüz bədənini görəndə içim titrədi. Tez yan tərəfə uzanaraq guya ona baxmayırmışam kimi davrandım. üstümə ilk ədyalı örtdü, sonra özünkünü ikinçi qat örtdü və masa tərəfə keçib, eşələnməyə başladı. Bir dəqiqə sonra oppanaraq yanıma uzandı, ədyalın altına keçib, yenidən mənə müraciət etdi.
– priziv,
-hə?
-ağzını aç,
– niyə?
-aç görəssən,
ağzımı açdım və o dodağlarıma toxunaraq şokolad parçasını ağzıma qoydu.
– hmm, şokolad, qalmışdı ki?
-hə bayaqdan onu axtarırdım, deyib mışıl-mışıl gülümsədi.
– çox sağ ol.
– dəyməz!
Şokoladı bitirən kimi sağ çiyin üstə çevrildim. Dərindən əsnəyərək “gecən xeyrə” deyib gözümü yumdum.
– Məmmədəliyev, (Əliyev sırtıq uşaqlar kimi gülərək soyadımı səslədi)
– hə?
– mən də sağ tərəfimə çevrilsəm narahat etmərəm ki?
– yox, rahat ol ! son sözümü deyib artıq bir şey düşünmədən yenidən gözümü yumdum.
Əliyev sağ çiyin tərəfə çevrildi, onun isti zoğal qoxulu nəfəsini kürəyimdə hiss etməyə başladım. Ara bir dizləri dizlərimin arxasına dəyirdi, sanki saat dəqiqliyi ilə bir dəqiqədən bir ayağları ayağıma dəyirdi. Davam edən impulsiv hərəkət yuxumu qaçırdı. Gözlərimi yumub yatırmış kimi Əliyevi müşahidə etməyə çalışdım. Nəfəsi dərinləşirdi. ayağları sıxılıb, açılırdı, daha sonra sol əli hərəkət etdiyi üçün ədyal da tərpənməyə başladı.Masturbasiya etdiyini hiss etdim. Öz penisim də ereksiya olmağa başladığı anda, tez qarnım üstə çevrildim.
-Məmmədəliyev, oyaqsan?
səsimi çıxarmadım, guya yatırmışam kimi səssiz qaldım. Birdən çiynimə toxunaraq, -Məmmədəliyev, ədyalın yarısını altıva salmısan, dedi.
tez yuxudan oyananan insan kimi yerimdən atılaraq: hə? nə olub?
– heç nə, ədyalın yarısını altıva salmısan, qalx düzəldək.
-Hə bağışla, gözlə qalxıram.
Altımdan ədyalı çıxardan zaman, Əliyev əlini altan ədyala atırmış kimi, penisimə toxundu.
– oha, şeyin durub ki,
güldüm… – hə gəşəng yuxu görürdüm. Ədyal düzəldi?
– Hə, hə düzəldi, çox sağ ol.
-Dəyməz.
– Şeydi eee, Məmmədəliyev.
– Hə, yenə nə oldu?
– Heç, deyəcəkdim ki məndəki də durub.
– hah, təbrik edirəm, neyləyə bilərəm?
– haahahahah heç nə, ya da ki, bir şey deyim, amma kişi kimi söz ver aramızda qalacaq.
– hə, buyur. Söz verirəm.
– bir-birimizinkini oynada bilərik? Həm boşalaq günün yorğunluğu çıxsın. Həm də narmalni yataq.
Bu təklifə səsimi çıxardmadım. Əliyev əlimi şeyinin üstünə qoydu, sonra mənimkini əlinə aldı.
– Neyləyək eee, əsgərik də, qız da yoxdur.
pıçıldayaraq qulağımdan öptü, qulağımdan öptüyü anda bədənimdən titrəmə keçdi, üzümü ona tərəf çevirib öpüşməyə başladım, o da dəli kimi öpüşüb, bir əli ilə penisimi sıxıb, digər əlini bədənimdə gəzdirdi. Eynisini mən də etdim. on dəqiqə çəkmədən, “Məndə gəlir” deyərək tez ayağa qalxdı və solyarkalı peçin üstünə boşaldı, uzanıb ona baxırdım, gelərək mənə də peçin üstünə boşalmağını dedi. Eləcə səhərə qədər quruyub yanıb yoxa çıxacaq, izi də qalmayacaq..
ikimiz də boşalandan sonra, corablarımızla penislərimizi sildik, silib bitirəndən sonra, yenidən mənə yaxınlaşdı, dodağımdan öpərək, “neyləyək ee? hərbi xidmətdi də” – deyib, yerinə uzandı…
